Επόμενη σελίδα Επιστροφή στη κεντρική σελίδα

ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΕΣ, ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΗΡΕΜΙΑ

ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ: Η καρδιακή παροχή κατά την διάρκεια της ηρεμίας αυξάνει λόγω της εγκυμοσύνης, σε ποσοστό που το δεύτερο τρίμηνο μπορεί να φτάσει το 40% της αντίστοιχης καρδιακής παροχής που είχε η γυναίκα στην προ της εγκυμοσύνης της περίοδο. Το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η καρδιακή παροχή μειώνεται πάλι προοδευτικά, πλησιάζοντας την προ της εγκυμοσύνης τιμή ή λίγο υψηλότερη από αυτήν. Κατά το τρίτο τρίμηνο, ο όγκος παλμού και η καρδιακή παροχή μειώνονται εξ’ αιτίας της δυσκολίας που βρίσκει το αίμα να μεταφερθεί από τα άκρα στην καρδιά λόγω του συνεχώς αναπτυσσόμενου εμβρύου: Συμπιέζεται η μεγάλη κοίλη φλέβα η οποία είναι η κύρια φλέβα που μεταφέρει το αίμα στην καρδιά.

ΟΓΚΟΣ ΠΑΛΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ: Η αύξηση της καρδιακής παροχής οφείλεται στην έως και 12% αύξηση του όγκου παλμού και στην αύξηση της καρδιακής συχνότητας η οποία κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 20 κτύπους/λεπτό σε σύγκριση με την προ της εγκυμοσύνης περίοδο.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΡΔΙΑΣ - ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ: Η αύξηση του όγκου παλμού επιτυγχάνεται με την αύξηση του μεγέθους της καρδιάς. Το κοιλιακό τοίχωμα της καρδιάς μεγεθύνεται ώστε να φεύγει περισσότερο αίμα προς το υπόλοιπο σώμα. Είναι πιθανό επίσης να υπάρχει, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπερτροφία του μυοκαρδίου.

ΑΝΑΙΜΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ: Την 6η-8η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, παρατηρείται αύξηση του όγκου αίματος μέχρι και κατά 50% ενώ των ερυθρών αιμοσφαιρίων μέχρι και 20%. Αυτή η δυσανάλογη διαφορά στην αύξηση του πλάσματος σε σχέση με τα ερυθρά αιμοσφαίρια, δημιουργεί την αποκαλούμενη “αναιμία της εγκυμοσύνης” η οποία μπορεί να επιφέρει, ειδικά στο πρώτο τρίμηνο, μείωση του αιματοκρίτη έως και 35%. Σε αυτήν την περίπτωση, κι εφόσον τα “αποθέματα” σιδήρου δεν είναι επαρκή, χορηγούνται από τους ιατρούς σιδηρούχα παρασκευάσματα και συστήνεται ποιοτική αλλαγή της διατροφής της εγκύου.

ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ: Οι αλλαγές στην αρτηριακή πίεση κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πολύ μικρές. Η συστολική πίεση διατηρείται σχετικά σταθερή, ενώ η διαστολική μειώνεται λίγο κατά τον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης και μετά φτάνει πάλι στα προ της εγκυμοσύνης επίπεδα.

“ΑΥΞΗΣΗ” ΦΛΕΒΙΤΙΔΑΣ: Οι περισσότερες έγκυες παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό φλεβίτιδας στα κάτω άκρα. Το γεγονός αυτό οφείλεται στην διαστολή των αγγείων και ειδικά των φλεβών ιδιαίτερα κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης όπου η ροή του αίματος αυξάνεται μέχρι και 6 φορές. Η διαστολή του φλεβικού συστήματος των κάτω άκρων προκαλείται από τη μήτρα η οποία λόγω της μεγέθυνσής της πιέζει τις φλέβες που μεταφέρουν αίμα από τα κάτω άκρα στην καρδιά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η αύξηση της πίεσης του αίματος που εξασκείται πάνω στο φλεβικό τοίχωμα. Οι έγκυες πρέπει να μην παραμένουν όρθιες επί πολλές ώρες γιατί το βάρος που μεταφέρουν στα κάτω άκρα είναι τότε μεγαλύτερο με αποτέλεσμα ο κίνδυνος για φλεβίτιδα να πολλαπλασιάζεται .

 
ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ

Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης το διάφραγμα ανυψώνεται κατά περίπου 4 εκατοστά και η θωρακική κοιλότητα αυξάνει τις διαστάσεις της με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο εισπνεόμενος αέρας και να μειώνεται ο λειτουργικός υπολειπόμενος αέρας. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι στο τέλος της εκπνοής υπάρχει λιγότερο οξυγόνο στους πνεύμονες και συνεπακόλουθα η έγκυος έχει μικρότερη ικανότητα να “ανέχεται” περιόδους χωρίς να αναπνέει. Η κατανάλωση οξυγόνου κατά την εγκυμοσύνη αυξάνεται κατά περίπου 20%. Η αύξηση αυτή καλύπτεται κυρίως με την κατά 50% περίπου αύξηση του πνευμονικού αερισμού. Ο πνευμονικός αερισμός αυξάνει, περίπου, από τα 7,5 στα 10 λίτρα / λεπτό εξ’ αιτίας της αύξησης του εισπνεόμενου αέρα στα 700 μιλιλίτρα από τα 500 περίπου μιλιλίτρα που είναι πριν την εγκυμοσύνη.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΛΚΑΛΩΣΗ

Ο υπεραερισμός των πνευμόνων κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, δημιουργεί το φαινόμενο της αναπνευστικής αλκάλωσης. Το pH του αίματος αυξάνει από 7,33 σε 7,42 εξαιτίας της μειωμένης συγκέντρωσης του διοξείδιου του άνθρακος στις πνευμονικές κυψελίδες.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, εξαιτίας της ορμόνης ρηλαξίνης, υπάρχει προοδευτική χαλάρωση των συνδέσμων που συγκρατούν τις αρθρώσεις της λεκάνης, ιδιαίτερα στην αρχή του πρώτου τριμήνου. Αυτό γίνεται για να αυξηθεί το μέγεθος της λεκάνης και να διευκολυνθεί ο τοκετός. Επίσης η γυναίκα αποκτά διαφορετική στάση του σώματος, με υπερέκταση του πάνω μέρους της σπονδυλικής στήλης, για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στο αυξανόμενο βάρος της κοιλιάς. Ο συνδυασμός αλλαγής στάσης του σώματος και χαλάρωσης των συνδέσμων, οδηγεί σε πόνο στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης.